آقای دعاگو و شورای نظارت برصداوسیما

آقای دعاگو که به شورای سرپرستی صدا و سیمارفته بودند

وماهم کمترایشان را میدیدیم تا دراواخرسال63 یا 64 به سرطان

مبتلاشدند و با آقای شیرازی به دیدنشان رفتم این دیدار خیلی

دوستانه بود و پس از بهبودی ایشان به عنوان عضو جلسه

خانوادگی ماها  همراه ماشدند(قبلا هم نوشته بودم که

باتعدادی از فعالین انقلابی درشمیران جلسات خانوادگی داشتیم

و درسالهای اول آقای کروبی حفظه الله باماهمراه بودند ولی به

موازات مشغله بیش از حد ایشان مرحوم آقای موحدی ساوجی

چند جلسه ای آمدند ولی بالاخره پای ثابت جلسه آقای دعاگو

شدند و تا آخر هم همراه مابودند).

به هرحال هرچه زمان به پیش می رفت علاقه مابه هم بیشتر

می شد تا پس از رحلت امام قدس سره که مدتی باایشان

درشورای نظارت صدا و سیما و معاونت بررسی همکارشدم و

رفاقت وصمیمیت مابیشترشد.

درشورای سیاستگذاری تازمانی که آقای محمد هاشمی

مسئولیت داشت مصوبات شورا را ظاهرا مورد توجه قرار نمیداد و

پس از آن آقای لاریجانی شورارا به عبارتی ازبین برد و آقای

دعاگو وقت خودرادر انجمنهای اسلامی دانشجویان اقیانوسیه و

آسیا میگذاشتند. روش کاری ایشان برای بعضی از دوستان

تشکیلات مربوطه خوشایند نبود و آرام آرام فضاراطوری  ترسیم

کردند که هم محل استقرارشان عوض شود و هم از مسئولیتها

کنارگذاشته شوند و نهایتا کار به امامت جمعه شمیرانات و

ستادبازسازی خرمشهر محدودشد . البته از سال 71 همکاری 

من با ایشان کاهش یافت و از یال 73 که درسازمان بازرسی و

نظارت برکالا و خدمات وزارت بازرگانی مشغولبه کار شدم ارتباط

کاری ماقطع ولی ارتباط دوستی ما افزون شد.

 

/ 0 نظر / 10 بازدید