زندگی من (میرزاعلی آیت اللهی)

این وبلاگ بنا دارد شرح مختصری از شهر و محیط و شرایط زندگی نویسنده اش را برای دیگران مطرح سازد

روضه و هیات های عزاداری در یزد

هیأت های عزاداری در یزد هم چون سایر شهرها هرچه بیشتر به عاشورا نزدیک می شود بیشتر حرکت می کنند.با علم و پرچم البته از بردن علامت های فلزی استقبال نمی شود و به جای آن در روزهای تاسوعا و عاشورا از علامتی به اسم شَّدَه استفاده می کنند ؛ و آن چوب بسیار بلندیست که به آن پارچه های زیادی آویزان است.

دسته وقتی وارد روضه میشود روحانی همان جا سر منبر می نشیند و تباکی میکند و پس از اتمام حرکت آن دسته دعا می کند (کم کم وقتش تمام شده) و روحانی بعدی و دسته بعدی و.....

بچه ها با کاسه های کوچکی اطراف حوض آب می ایستند و کاسه ها را از آب پر می کنند و به آرامی با نوحه (سقای ما لب تشنگان اباالفضل) آب ها را آرام داخل حوض می ریزند و انصافاً شور خاصی به مجلس می دهند......

همچنین بعضی مواقع اجزایی از قیام حسین(ع) را در مجلس به نمایش می گذارند.مثلاً ورود گهواره علی اصغر یا ورود طفلان مسلم با حرمله یا شیر و.......البته ترکیب آن ها مال تعزیه روز عاشوراست.....

یادآوری می کنم آنچه مینویسم به قصد کار مردم شناسی نیست بلکه دیده ها و خاطرات کودکی من است

  
نویسنده : میرزاعلی آیت اللهی ; ساعت ۸:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٠