زندگی من (میرزاعلی آیت اللهی)

این وبلاگ بنا دارد شرح مختصری از شهر و محیط و شرایط زندگی نویسنده اش را برای دیگران مطرح سازد

کوهنوردی دردانشگاه

مسجد پایگاه بچه مذهبی هابود ولی گروه کوهنوردی تا سال

 1354 محل حضور همه گروههای مبارز برعلیه شاه بود و از آن

به بعد تبدیل شد به دوگروه مختلف که بعدا درمورد آن خواهم

گفت.

ماههای اول ورود من به دانشگاه آگهیهای کوهنوردی به در و

دیوار می خورد اما بعدابرای این موضوع هم محدودیت ایجاد شد

و بچه ها خودشان برنامه رااعلام میکردند.البته سردمدار کوه

بیشتر مارکسیستها و مجاهدین خلق بودند وسعی میکردند

کس دیگری رادردایره تصمیم گیری راه ندهندالبته افراد متدین

هم نفوذ داشتند.

برای کوه لوازمی شخصی نیازبود که بیشترازمیدان گمرک

به صورت نویادست دوم تهیه میشد.

برای برنامه های معمولی کفش کوه لباس مناسب

(معمولاشلوارارتشی) بادگیر(لباس پلاستیکی مخصوص برای

مواردخاص)وکوله پشتی یا کیف مناسب راافرادشخصا تهیه

میکردند.

مسئول تدارکات خرما و نان وپنیر والبته درزمستان چپی ها

مشروب برای جلوگیری از سرمازدگی می آوردندولی استفاده

نمیشد.نقشه مسیرهای اطراف تهران دردست جلوداربود و راه را

شناسایی میکرد وپیش می رفت ودرزمستان نفرات اول صف

باید برف کوبی هم میکردند(جلودارها معمولا سعی میکردند از

خودشان شخصیتی قوی و خودساخته نشان بدهند و سال

اولی هاروی آنها حساب باز میکردند و فکر میکردند چریک

هستندو آرزوی رفاقت با آنها را داشتند اما بعضی از آنها ضعیف و

کلک بودند که شاید مستقلا دراین مورد نیز مطالبی بنویسم).

یکی دونفر کمک بودند تا کسی ازصف خارج نشود و یکی دونفر

هم آخرصف برای آوردن جاماندگان و درمان گرفتگی پا و.... راه

می آمدند.

درمسیر یکی دونفرکه صدای خوبی داشتند سرودهای انقلابی

و محلی میخواندند  که بعضا آهنگهای لری یا ترکی و یا کردی

هم خوانده میشد و کوهنوردان پاسخ میدادند.

درجای مناسبی خرما توزیع می شد و پس ازرسیدن به قله

دست دردست رقص کردی به صورت دایره وار انجام

میشدودرقله ناهاری که اشخاص آورده بودند به صورت اشتراکی

صرف میشد. بعد جلسه انتقادازخود گذاشته میشد که مستقیم

یا غیر مستقیم اشتباهات کوهنوردان تذکرداده میشد.

نمازخوانها به نماز می ایستادند و بعدا خواهم کفت که برگزاری

 نمازجماعت چگونه باعث عصبانیت و جرزنی چپی ها شد

و زمینه جداسازی گروه کوه را فراهم آورد.

علاوه براین برنامه کوهنوردی که تقریبا هفتگی بود برنامه های

 دوتاده روزه برای اشخاص منتخب برگزار میشد که درمورد آن

بعدا خواهم گفت

  
نویسنده : میرزاعلی آیت اللهی ; ساعت ٥:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱٧
تگ ها :