زندگی من (میرزاعلی آیت اللهی)

این وبلاگ بنا دارد شرح مختصری از شهر و محیط و شرایط زندگی نویسنده اش را برای دیگران مطرح سازد

بازی در خانه

در اون دوران در فضای خانه بازیهای زیر در جریان بود:

طناب بازی.این بازی به صورت ٣ نفره و١ نفره ویا ٢ نفره  انجام میشد. یا ٢ نفر طناب چرخانی می کردند و یک نفر می پرید و یا طناب بازی یک نفره انجام میشد .یک نفره را هم به صورت رایج انجام می دادیم و برای روش ٢ نفره یک سر طناب را به دستگیره  درب می بستیم و یک نفر دیگر می چرخاند.

تسبیح پوست نارنج: بافشار دادن درب خودنویس از پوست نارنج یا پرتقال دایره های زیادی درست می کردیم وبا نخ به هم وصل می کردیم.

مال مال من مال مال تو شخ نگرش دار:در این بازی شییی را مثل همان تسبیح نارنج یک نفر به عنوان اوسای بازی در دست قایم می کرد و بچه ها ردیف می نشستند. اوسا باخوندن مال مال من مال مال تو......دستش را در دامن یکی یکی بچه ها می گذاشت و بالاخره یک جا آن راول می کرد و باید طرف آن را طوری نگه میداشت که اون شخص دیگر (مثلا چشم گذاشته بود) نتواند پیدا کند و اگر پیدا می کرد جاها عوض می شد.

وسطی:مشابه بازیهای تهران انجام می شد.

اتل متل توتوله:این بازی هم مثل تهران و سایر شهرها بود ولی شعارش فرق می کرد. (اتلک توت تلک عربی من دختر مرزاشفیع خبربردن به مادرم دسته گل برادرم اره بره بزن بکش یکیش درره).

مداد رنگی: مدادرنگیهای ١٢ رنگ را به ترتیب زیبایی از ١ تا ١٢ امتیاز می دادیم و اوسای بازی پشت سرش نگه میداشت و به طور راندوم به هرکسی مداد میداد بعد با جمع امتیازها نفرات رتبه بندی می شدند.

بازیهای هوپ و کلاغ پر و عمو زنجیر باف  و.......نیز جای خودداشت.

  
نویسنده : میرزاعلی آیت اللهی ; ساعت ٩:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢٥
تگ ها :