زندگی من (میرزاعلی آیت اللهی)

این وبلاگ بنا دارد شرح مختصری از شهر و محیط و شرایط زندگی نویسنده اش را برای دیگران مطرح سازد

شیطنت کودکانه

آقای قدمیه ما سر گروه ها را موظف کرده بود تا مشق هم گروه ها را خط بزنیم (قدیم ها مشق ها را خط می زدند و امضا نمی کردند) و بعد سه  سر گروه مشق های همدیگر را خط بزنیم.

یکی از بچه های گروه من که درسش هم خوب نبود وقتی مشق هاشو کنترل می کردم دیدم به جای مشق آهنگ های آن زمان را نوشته بود:

در همه دنیا ندارم من کسی......

راپورتش را دادیم
و تنبیه شد.....

البته آقای قدمیه کمتر اهل تنبیه
بدنی بود.سه سرگروه با هم گاوبندی کرده بودیم که خودمان مشق ننویسیم و صداش را درنیاریم تا این که برادر یکی از بچه ها فهمید و گزارشش را به مدرسه داد.
جالب نوع برخورد معلم بود؛ آن روز
گفت بچه های سرگروه بیایید تا تکالیف تان را خودم ببینم و وقتی دید تکلیف را نداریم بدون این که به رویمان بیاورد گفت:بعد از این مشق های شماها را خودم می بینم .

همین......

در آن سال بین سر گروه ها رفاقت عجیب توأم با رقابت بود که به فراخور زمان به آن خواهم پرداخت...

  
نویسنده : میرزاعلی آیت اللهی ; ساعت ٧:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۱۸